Romeinse weg Driel - Elst

Uit Limes-wiki
Versie door Marijn (Overleg | bijdragen) op 8 dec 2014 om 16:38

(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Ga naar: navigatie, zoeken

Romeinse weg Driel - Elst

Archeologen ontdekten dat de Grote Molenstraat vrijwel precies samenvalt met de loop van een Romeinse weg. De weg liep parallel aan een oude geul of rivierarm die werd gebruikt voor de scheepvaart en afvaldump. Daarnaast vond men resten van graven en bewoning.

Een snelle manier van reizen

Driel-1542.jpg
De Romeinen maakten indertijd keiige wegen van zes meter breed. Romeinen waren meesters in de bouwkunst. Dit beperkte zich niet alleen tot gebouwen: ook in de wegenbouw blonken ze uit. De Romeinen legden de wegen in eerste instantie aan voor het leger, zodat legioenen zich snel konden verplaatsen. Een getrainde soldaat kon, met volle bepakking, dagelijks 25 tot 30 kilometer marcheren. Als het moest zelfs 40 kilometer: erg snel voor die tijd! De wegen werden ook gebruikt door koeriers te paard. Zij brachten belangrijke berichten naar de gouverneurs en legerofficieren.


Vanaf het midden van de eerste eeuw vormde de Rijn de grens (limes) van het Romeinse rijk, met aan de zuidzijde van de rivier een reeks forten en wachttorens. Deze waren door een weg met elkaar verbonden. Bij Driel boog de weg af naar het zuiden, richting Elst. Het tracé is in 2005 ontdekt, toen bij archeologische boringen een pakket grind in de kleigrond werd gesignaleerd in een ongebruikelijk, lijnvormig patroon. De daaropvolgende opgravingen toonden een wegdek met een breedte van maximaal 12 meter en een dikte tot 60 centimeter. De ouderdom bleek uit de vondsten tussen het grind; zoals scherven van Romeins aardewerk , munten en kledingspelden. Wellicht waren die verloren door soldaten, handelaren of lokale Bataafse bewoners. Naar Romeins gebruik was het tracé zo strak mogelijk aangelegd, op een wat hoger in het landschap gelegen rivierafzetting. Ernaast slingerde aan de oostzijde een bevaarbaar waterloopje.

Landschap

Het landschap in de Romeinse tijd bestond uit een afwisseling van natte en droge gebieden. De inheemse bevolking woonde op de hoger gelegen stroomruggen, terwijl de geulen en rivierlopen werden gebruikt voor transport en visvangst. Restanten van Romeinse rivierlopen zijn als sloten nog steeds terug te vinden.

In de tijd dat de Romeinen naar Nederland kwamen was het gewoonte om de doden te cremeren op een brandstapel. Vervolgens begroef men de overblijfselen in een urn of gewikkeld in een doek. Vaak werden sieraden en gebruiksvoorwerpen meegegeven in het graf. De begraafplaatsen lagen altijd buiten de nederzettingen, meestal langs de uitvalswegen.

Bewoners langs de weg hebben een graantje meegepikt van de welvaart en culturele hoogstand van de Romeinen. Zo gebruikte men amforen, zijn er fragmenten gevonden van maskers, sierraden, waaronder fibula; versierde spelden om kleding mee dicht te maken. In de geul naast de weg moet het druk zijn geweest met vrachtboten (die helaas nog niet zijn teruggevonden). In Elst is wel een deel van een prehistorische boomstamkano gevonden.

Naar Ulpia Noviomagus

Driel-1546.jpg
Het toenmalige Elst vormde een religieus centrum voor de omgeving, met stenen gebouwen waaronder twee tempels op 600 meter afstand van elkaar. Op het platteland stonden her en der traditionele houten boerderijen, plaatselijk in groepjes ter grootte van een gehucht. Het boerenbedrijf dreef voor een belangrijk deel op de vrouwen, want veel mannen dienden in de Bataafse hulptroepen van het Romeinse leger.


Ten zuiden van Elst lag de hoofdstad van het Romeinse bestuursdistrict: Ulpia Noviomagus (Nijmegen). Buiten de stedelijke nederzetting waren er ook enkele legerplaatsen. De Romeinse weg heeft dan ook vanaf Elst doorgelopen naar Lent, waar de Waal (Vahalis) via een houten brug werd gepasseerd om Nijmegen te bereiken. Het wegtracé tussen Elst en Lent is echter nog niet teruggevonden.

Driel-1555.jpg
Langs de Grote Molenstraat, even ten noorden van de kruising met de provinciale weg N837, kunt u een impressie krijgen van het gebruik van de weg in de Romeinse tijd.